Hier ben ik al.
Ja?
Ja, daar spreekt u mee.
Goedemorgen.
Vandaag? Waarom? Wat is er gebeurd?
Ik heb een afspraak met de directeur. -De deur hiernaast.
Binnen.
Goedemorgen. -Goedemorgen, M. Sermonti.
Het spijt me dat ik u moest storen. Gaat u zitten.
Dag. -Dag, papa.
Er is een vervelend voorval gebeurd.
Er is een fossiel uit het lab verdwenen.
Een vrij zeldzame ammoniet.
Ik had liever dat Andrea er niet bij betrokken was...
Hebt u het over diefstal? -Ja.
En we verdenken Andrea en zijn vriend Tomasi.
Wij waren het niet. -Tomasi beweert precies hetzelfde.
Maar een vriendje zou hen hebben horen opscheppen...
...dat zij het fossiel gapten. -Niet waar.
Ikzie me gedwongen Andrea en zijn vriend...
...een weekvan school te sturen.
Wat begrijpt u eigenlijkvan wat ikzeg?
Wat is het begripspercentage hier? Twintig procent? Dertig?
Ik heb hier460 uren doorgebracht. En 46 miljoen lire uitgegeven.
En ik koop telkens kleren als ik hier de deur uitga.
Ze doen gouden zaken met uw patiënten. Ik heb het nagevraagd.
Ik heb ze met mijn eigen ogen gezien.
Mijn neefzou hier een boetiek moeten openen.
Je voeltje altijd schuldig. Verantwoordelijkvoor al wat er gebeurt.
Je kunt niet alles in het leven bepalen.
Een mens doet wat hij kan.
Je zou moeten leren wachten zonderjezelfsteeds een taak op te leggen.
Leren luieren.
Wat niet hetzelfde is als passiefzijn...
...maar meer ontspannen staan tegenover het leven en de wereld.
Wat vindje daarvan?
Ik doe de deur open van een lange gang vol mensen die naar me toekomen.
En ik denk: het feest is al afgelopen.
Dan doe ik een deur open die uitkomt op een terras.
Dan is er een luik met een trap en weer een deurtje.
Maar het is zo saai. Een oersaaie droom.
AI die trappen en deuren die opengaan...
Allemaal symbolen waarje uren aan zou besteden.
Maar dat wil ik niet. Waarom al die mooie tijd verdoen?
Zon '180 paginas.
Ja, met fotos.
Ikwas met de inleiding begonnen.
Het ziet er helemaal niet slecht uit.
Hebje met Andrea gesproken?
Sorry. Ja, ik heb met hem gepraat. -Heeft hij t gezegd?
Hij heeft alles verteld. Ik kom zo. Nee, Giovanni komt net binnen.
Twee weken is niet genoeg. Ik speel er graag.
Het is een leukterrein. De bal maakt n ander geluid dan in de zaal.
Hoezo? -Bij ons is het linoleum.
Het plofgeluid zetje niet aan tot de aanval.
Het geeft zon plakkerig gevoel.
Ik hou van het geluid van de bal tegen het tennisracket.
Ik ook. Zo...
Ja, zo.
Dankje.
Wat isjouw lievelingssport qua geluid?
Geen idee...
IJshockey.
Als hij zegt dat hij t niet was, zet t dan vanje af.
Wat n gedoe voor n stomme kei.
Wat n gedoe voor een diefstal.
Weetje wat we doen: als hij meteen komt, was hij t niet.
Blijft hij 5 minuten weg, dan was hij het.
Duurt het een kwartier, dan was het de directeur.
Wie weet verzamelt hij ze thuis.
Leuk, de directeur die de school besteelt.
Hier ben ik. -Ziezo.
Wat is er? -Niks.
Als beloning... hier.
Je hebt gewonnen.
Irene heeft een spel uitgevonden terjouwer ere.
Alsje gaat, geefje toe dat hij schuldig is. -Ikwil alleen begrijpen wat er gebeurd is.
Hij heeft t niet gedaan. We hebben gepraat.
Je weet hoe hij is, het zou niet in hem opkomen.
Stelen. Kom zeg, wat belachelijk.
Stelen...
We zullen zien wat er gebeurd is, wat de anderen zeggen.
Ik heb niet eens begrepen wat een ammoniet precies is.
Het is een soort schelp. Je weet wel, zon spiraal.
Wilje dat ik ga? -Ja.
Maar ik moet zelfgaan. Goed?
Rare huizen, hè? lk ken niemand die hierwoont.
Hoe komje hier eigenlijk?
Ik neem lijn 24. Maar het is een rustige buurt.
Ja, ikweet het. Alleen... ben ik hier nooit eerder geweest.
Hoe lang wonen ze hier al?
Zolang ik Luciano ken, heeft hij altijd hier gewoond.
En wat voor iemand is Filippo?
Ik heb hem nooit erg gemogen.
Je hebt het fossiel gezien?
Luciano deed de tas open, het lag erin.
Helemaal niet. -Het waren schoenen in n plastic tas.
Niks, schoenen. Schoenen zijn groter.
Ik kon de vorm duidelijkzien.
Wacht even... Was het een plastic tas?
Het fossiel zat erin. En ze stonden te lachen.
En wat dan nog? Misschien lachten ze om n grap.
Nee, want toen ikwilde kijken, liepen ze weg.
Dus heb ik het niet echt kunnen zien.
Goed, ik heb het niet gezien. Nu tevreden?
Wat denkt u?
We laten hem even alleen met zijn ouders.
Welnee. Kunnen we even op het terras gaan?
Jazeker. -Dank u... Kom.
Kom maar.
De plastic tas, de ammoniet, de schoenen...
Ik kon niet echt volgen. -Mij lijkt t heel duidelijk.
Oja?
Ik ben blij. -Ik ook, vanzelfsprekend.
Kenje de vadervan Luciano? -Ik heb hem èèn keer op school gezien.
Waarom? -Hij deed nogal agressief.
Tegenjou? -Nee, waarom tegen mij?
Hij was bars tegen Filippo. Dejongen die hen beschuldigde.
En terecht. -Uiteindelijkwel, ja.
Maar het was ook gênant.
Filippo had alles verzonnen. Maarwaarom?
Hij mag Andrea niet.
Dat zei Andrea ook. Ze mogen elkaar niet.
Ik ben bang dat ik n maniakword.
Dat ik n kind verkracht en in de cel beland.
Toen ikvroeg ofu van me walgde, zei u nee.
Dat waardeer ik.
En toen bekeek ik de fiilm die u aanried.
Heel mooi. -Fijn zo.
Datje naar de fiilm bent gaan kijken. Het lijkt me heel positief.
Positief, ja. Maar porno is beter.
Maar doorvoor deze fiilm te kiezen, zetje een stap in de richting...
Van niks.
Gisteren heb ik n pornoblad gekocht en me lekker afgerukt.
Me lekker afgerukt, okè?
Rustig. Ik had n kalmeermiddel genomen.
Ikwou dat ik de uitvinder kende.
Hij is n genie. Hij helpt de mensen echt.
De honden gaan dood door de geurvan de perzikbomen.
Ze kunnen er niet tegen. Slechts èèn overleeft t, een witte husky.
Maar de held maakt hem af.
Op n gegeven moment gaat hij aan boord op n schip vol lijken.
Op pagina 60 is iedereen al dood.
Oscar...
Ik luister altijd graag naarje verhalen.
Maarwaarom praatje net vandaag over die dingen?
Over al die doden?
Geen idee. Er is geen precieze reden voor.
Iedereen zegt dat ik in topvorm ben. -En hoe voeljijje?
Goed. Het werk gaat goed...
Ikvoel me goed.
AI denk ik nog aan zelfmoord.
En ikvoel dat ik t opnieuw kan proberen. En deze keer lukt t me misschien.
Hoe kunje normaal leven enje goed voelen...
...en toch nog aan zelfmoord denken?
Hoe kan dat?
Ita res accendent lumina rebus.
Makkelijk. Zo worden alle raadsels opgelost.
Dat wil niks zeggen. -Ik heb t misschien slecht gelezen.
Je zult t moeiteloos begrijpen.
Alles wordt opgehelderd, het duisterverhultje weg niet langer.
Je wordt door de natuurvervuld en zo worden alle raadsels opgelost.
Niks van te maken.
De betekenis is duidelijk. -Oja? Vindje?
En wat betekent: Je wordt door de natuurvervuld?
De mens tegenover het heelal.
Belachelijk. Je rookt te veeljoints.
Wat zegt ze? -Je rookt te veeljoints.
Ik had t goed verstaan. -Ja.
Je kunt ookwachten tot we klaarzijn met ons werk.
Ik rook constant.
Het doet me niks. -Constant.
Je bent onromantisch. De mens tegenover het heelal.
Tot morgen dan maar. -Maakje niet dik.
Kom, kusje.
Eentje maar. Gewoon een kusje op de wang.
Nee. -Okè, ik heb t al begrepen.
Dan ga ik maar. -Dag.
Ik ga weg.
Goedenavond. -Tot later.
Waar is perductus van afgeleid?
Vraag tje moeder niet, ze kent geen Latijn.
Perduco: leiden naar, aantrekken, verleiden, doortrekken...
Dus...
Moeiteloos wordje geleid...
clarescet nec tibi caeca nox...
Clarescet? -Inderdaad, alles...
Matteo had dan toch gelijk.
De mens tegenover het heelal.
Ja, hij had t geraden.
Mag t licht uit? -Nog vijfminuutjes.
Moetje dit gedicht horen. Het heet De tenen.
Wat gebeurt ertoch?
Wat zijn dat toch voorvingers die niets meer om handen hebben?
Zijn dat nog vingers van mij?
Zijn ze vergeten hoe het vroegerwas?
Wat hun vroeger leven betekende?
Altijd op de eerste rij, klaar om ertegenaan te gaan...
...zodra de muziekweerklonk?
Mooi, hè?
Hallo?
Is er iemand?
Benje moe? -Ja.
Heel moe?
Heel heel moe?
Die nachtjapon...
Hindert hij? -Een beetje wel.
Komt u maar. -Dank u.
Mooie sofa.
Eenvoudig, comfortabel. En elegant, in zijn soort.
Maar ik ben niet van plan erop te liggen.
Nou dan, vertelt u mij...
Het was dokterVitali uit Milaan die tegen me over u sprak.
Eerlijk gezegd, uw naam zei me niets.
U ziet ervrijjong uit.
Vier ofvijfjaarjonger dan ik.
Psychologen van uw leeftijd zijn de ergsten.
Ach zo? Waarom? -Jullie zijn de meest cynische.
Het is gewoon een vak als een ander.
U bentjonger dan ik, minder rijk...
Maar bent u ook intelligenter?
Misschien ben ik niet intelligent genoeg voor u...
Maar het is geen intelligentiewedstrijd. Het is iets anders.
En hoe lang duurt de therapie? Wie maakt er een einde aan?
Meestal is het iets dat we allebei samen begrijpen.
Ik ben erg onder de indruk. U bent heel rustig, sereen...
Oja? Zoveel te beter. Zoveel te betervoor ons beiden.
Ik heb in mijn ogen
Stromen helderwater
Waar ikvan zal drinken
Ikzoekwouden voor mezelf
En valleien in de zon warmer danjij
Ik blijfniet meer bijjou
Ik kijk naar de wolken daar ginder
En als ikweg zal gaan
Moetje naar me lachen, alsje kan
Het zal niet meevallen, weetje
Om te leven moetje een beetje sterven
Vaarwel, mijn liefste, vaarwel
De wolken zijn al ver...
Daar hebje het. Typisch.
Hij slaagt ertelkens in verstrooid te zijn en niet op te letten.
En dan gaat hij slecht spelen. Rustig...
Hij slaat out, ofin het net. Kunje niet even opletten?
Jij zit te lezen. Jullie zitten constant te kletsen.
Je weet dat Andrea het belangrijkvindt.
Waarom hebje geen competitiegeest?
Wilje niet winnen? Je verloor expres tegen Stefano.
Nee, ik speelde minder goed.
Nee. Jij speelt om te spelen. Zomaar.
Je speelt niet om te winnen. Terwijl dat net de bedoeling is.
Denkje ook niet? -Nee.
Hoezo?
Rond zes uur. Excuseer me.
Een ogenblikje.
Wat doejij hier? -Verrassing.
Weetje het zeker? -Ja.
Neem me niet kwalijk. Ja... Zeshonderd exemplaren.
Wat is er aan de hand? -Ze stoppen onze boeken in de messen.
Welke messen? -De papierversnipperaar.
Ha, zoveel te beter. Goed, dank u.
Nee, onze schuld. -Zijn ze terecht?
Enjij gaat ze halen, hè?
Ik moet Paola even spreken. -Dat had ik door.
Wat is er?
Ikweet het niet. Vindje Andrea niet raar de laatste tijd?
Raar, hoezo? -Ikweet niet...
Hij verloor expres bij het tennis. Hij verloor met opzet.
Op die leeftijd is het abnormaal niet te willen winnen.
Voor mij is het niet normaal.
Hij stal het fossiel niet. Benje daarvan overtuigd?
Ja.
Twee dagen lang kon ik alles perfect doen.
En toen zag ik in een krantenkop het woord traag staan.
En meteen moest ik het tegengestelde zoeken.
Ik bladerde de hele krant door tot ik het woord vlug vond.
Maar ik deed erwel n halfuur over.
Ik kon onmogelijk om 4 uur in de supermarkt...
...zijn zoals ik gepland had.
Ik had gefaald. Dus nam ik een nieuwe datum.
Gisteren om middernacht. En weer een mislukking.
Ik had s avonds een glas water gedronken zonder het te steriliseren.
Dus heb ikvuil water gedronken.
En nu moet ik met alles opnieuw beginnen.
Een nieuwe datum bepalen. Misschien kan het...
Hoor eens, Raffaella. Dit is mijn beste moment.
Ik heb thee gedronken.
Ik ben helder. Kom mee.
Voetbalschoenen voor op aarde, en voor grasvelden.
Wielerschoenen, basketbalschoenen, tennisschoenen, joggingschoenen...
...volleybalschoenen.
Je verveeltje vrij vaak. Waarom doeje niet aan sport?
Je kuntje niet indenken hoe vermoeiend het is zo te leven.
Ik kan het me wel indenken, ikweet het.
Omdat ik even saai ben alsjij. Tot woensdag?
Ikweet niet ofik de afwas steriliseerzoals het hoort.
Als ik de afwas uit de machine haal, wordt hij weervuil.
En dan moet ik opnieuw beginnen.
Ik moet een andere oplossing zoeken.
Buiksalto.
Schaar.
Fosbury.
Meer kracht erachter.
Wat eten we? -Ovenschotel. Enje werk?
Is klaar.
Geefje het paneermeel even?
Mama... Ik heb het fossiel weggenomen.
Samen met Luciano.
We wilden het niet stelen. Gewoon een grap uithalen.
De leraar is n fossielmaniak. We wilden zn gezicht zien...
Het was niet de bedoeling...
Het was een stommiteit.
Dan had dejongen diejullie beschuldigde toch gelijk?
We wilden t teruggeven, maar het viel.
En met lijm werd het niks.
Ikwou het gisteren tegen papa zeggen. We waren op stap.
Maar het was zo gezellig, hij was zo tevreden.
Het was een grap, echt waar.
U hebt me nooit begrepen. U hebt nooit echt contact gemaakt.
Ik kom niet meer.
Dat zegt ze al vijfjaar. Ze blijft heus komen.
Ik begrijp nooit wat u voelt.
En het gaat niet om de methode. Het ligt aan uw kilheid.
Mijn vorige psycholoog was minder afstandelijk.
Bij hem ging het niet zo moeizaam.
Deze ontmoediging is niet nieuw.
Laten we uitzoeken wat er gebeurd is en hoe het verder moet.
U bent niet eens kregelig.
U weet zelfook dat t afgelopen is.
Het is uw schuld niet.
Het is heel eenvoudig. U was niet dejuiste psycholoog.
Inderdaad, ik kan niks meer doen. De therapie is afgelopen.
Wat gaat ze nu doen? Stapt ze naar iemand anders?
Het is me niet gelukt. Ik heb gefaald. Hoeveel tijd is er nog over?
Een minuut. Over een minuut is alles afgelopen.
Ikvoel me al beter. -Dus...
Tot dinsdag. -Tot dinsdag.
Tot dan.
Wat doenjullie vandaag?
Zullen we naar de fiilm gaan? -Naarwelke fiilm?
Naar die ene die ze in het Alhambra draaien...
Alle patiënten praten erover, ik ben benieuwd om hem zelfte zien.
Maarze hebben alles al verteld.
Ik ken alle personages al, de belangrijkste scènes.
En ze hebben het slot verklapt.
En ikzit al tien minuten helemaal alleen te praten.
Gaan we vanmorgenjoggen? -Ik heb afgesproken met vrienden.
Toe, een rondje. Met mama, ja? -Geen zin.
Een rondje van tien kilometer, om goed moe te zijn. Toe...
Goed? -Okè.
Naar de haven en terug. En dan nog eens heen en terug.
En nog eens heen en terug. En dan de laan af.
Hallo? Goedemorgen, Oscar. Hoe gaat het?
Wat vervelend.
Maarwat hebje?
Onze afspraak is dinsdag.
We kunnen t naar morgen opschuiven.
Maandagmorgen om acht uur...
Ja.
In orde. Mag ikje adres nog even?
In orde. Tot straks dan.
Tot later.
Wat is er?
Een patiënt die zich niet lekkervoelt. Ik moet naar hem toe.
Hetjoggen zal voor een andere keerzijn.
Moetje er meteen naartoe? -Het gaat helemaal niet goed met hem.
Ikweet niet wanneer ikterug ben. Hij woont ver.
In orde? lk ga met de auto. Tot later.
Dag, kinderen. -Dag.
Laat los.
Bedankt dat u gekomen bent. Was het moeilijkte vinden?
Nee, niet echt. -Ik had eigenlijkzelfmoeten komen.
Trekt u uwjasje uit.
Sorryvoor mn outfiit. Ik ben al twee dagen compleet van slag.
Ikwou t niet over de telefoon zeggen.
Ik kon niet wachten tot de afspraak. Het moest meteen.
Wat is er? -Ik ben onderzocht. Radiografiie.
Erwas een vlek op te zien. -Wat hebben ze gezegd?
Ze vermoeden longkanker.
Ik die nooit gerookt heb, die aan sport doe, die buiten woon...
En dan laat ik u op zondag komen...
Het geeft niet. U deed er goed aan te bellen.
Maar de diagnose is nog niet bevestigd, wel ?
Het moet verder onderzocht worden...
Ja, maar ikweet het al. Ikweet het zeker, ik heb kanker.
Hallo, is er iemand? lk ben het... Hallo?
Zijnjullie daar?
Paola, ik kom naar huis.
Tot straks. Tot zo, schat.
Wat is er?
Uwzoon heeft een ongeluk gehad. -Andrea... Wat?
Ze waren gaan duiken. -Hoe is het met hem?
Luciano, wat is er gebeurd?
Wat is er gebeurd? Hoe is het met hem?
Hoe is het met Andrea?
Ik pleeg een paartelefoontjes.
Het is het antwoordapparaat.
Valerio, met Giovanni.
Ikwouje een bericht achterlaten.
Ik ben in het ziekenhuis...
...en ikwouje zeggen...
...dat...
Ikwouje zeggen...
Ikwou een bericht achterlaten...
Wanneer is hij geboren? -Elfoktober negentien...
Goedenavond. We hebben zijn kleren.
Ja...
Fabio heeft broodjes meegebracht.
Ja, goed.
Meneer moet Andrea kleden. Geefhem alles maar.
'1'1 oktober...?
'1'1 oktober '1983.
Vaarwel, Andrea.
Vaarwel.
Kunt u het nog even optillen?
Dank u.
Nummer 2 wordt ingelopen door nummer 9.
Mag ik?
n Momentje.
Ik brengje ontbijt.
Dankje, lrene, laat maar. Ik ben op, ik kom zo.
En papa? -Hij is al aan het werk. Ik kom zo.
Papa?
Gisteren was ik de hele dag gelukkig omdat ik uw bericht gevonden had.
Ikwist dat ik bij u zou terugkomen.
Ik heb niemand anders om mee te praten.
Er gebeurt nooit wat in mijn leven.
Maar hiervoel ik me leven. Hier kan ik eindelijk huilen.
Daarwas ik eerder nooit in geslaagd.
Het doet me goed. Zo gaat het natuurlijk niet altijd.
Soms kom ik gefrustreerd buiten...
...en dan moet ik beneden iets kopen om me te troosten.
Maarvandaag is het anders. Vandaag wil ik alleen maar huilen.
Ikzou mn hele leven kunnen huilen.
Goedemorgen.
Hoe is het?
Kom binnen.
Ikwou naar de begrafenis komen. Het spijt me ontzettend...
Ikwou komen, voor u.
Ik had drie pillen genomen om geen scène te schoppen.
Maar ik kon het niet opbrengen om te komen.
Ik ben naar mijn bioscoop gegaan.
Erwas daar een kerel...
In het begin keken we naar de porno.
Maartoen heb ik hem gepijpt.
Daarna had ik nog meerzin.
Op straat scharrelde ik een hoertje op.
Ik nam haar, van voren en van achteren.
Ik ga naar huis en Roberta slaapt al. Ze is te mooi voor mij.
Waarom heb ik geen zin in haar?
U hebt t antwoord zelfal gegeven. -Welk antwoord?
U denkt dat u niets verdient.
Wanneer u iets goeds overkomt, wordt u bang...
Ook goed, dat kan me niks schelen.
U dist wel altijd hetzelfde verhaaltje op.
Hebje Carla gesproken? -Ja.
En wat zegt ze?
Dat ze het voorlopig alleen redt.
Federico en Anna Saracinelli?
De ouders van Lorenzo, een vriend van school.
Hij kwam vaakthuis, weetje nog?
Wanneer denkje datje weer gaat werken?
Volgende week...
Dag. -Goedenavond, liefije.
Hoe was het op de training?
Goed. Als altijd.
Speelje zondag? -Tuurlijk.
Ik heb met mijn vrienden op school gepraat, en met de vrienden van Andrea.
Ikwil een mis laten houden.
Ik probeerde wat anders te bedenken, maar...
Dit is het minst droevige, toch?
Goed.
Het was onze verjaardag en voor t eerst kon ik mijn obsessies uiten.
En meteen was het afgelopen met de datums, de regels...
Gedaan met de datums.
Nu voel ik me beter, maar als ikte hard vecht, ben ik bang...
...dat ik schizofreen word.
Ikweet niet wat dat wil zeggen, maar...
Ik denk niet dat daar gevaarvoor is.
Het is normaal dat u angstig bent.
Het is immers een grote uitdaging. Ikzou nu niet meteen stoppen.
Dag.
Dat is het duurste model. Kijkt u maar rustig.
Verontschuldigt u me even.
Dit model is eergisteren binnengekomen.
Welke autonomie heeft die? Hoe lang?
Hangt ervan af.
Hebt u een brevet? -Nee, ikwil alleen wat inlichtingen.
Is er een instrument om de lucht te meten?
Ja, de manometer. -Mag ik even zien?
Hij is via een slang verbonden...
...met de drukregelaar. -En de drukregelaar?
En is zon manometer heel precies? -Ja.
En die rode zone? -Het is zoals in n auto.
Bij 200 atmosfeer is hij vol.
Bij 50 zitje in de reserve.
En dan moetje naar boven. -Betervan wel.
Iemand met voldoende ervaring kan het nog tien minuten rekken.
Maar het is beter naar boven te gaan. -Uiteraard.
En...
...gaan we een rondjejoggen?
En toen ben ik onder de scanner gegaan. Precies wat ik dacht: ik heb kanker.
Ik ben met chemo begonnen.
Ik moet er om de twee weken naartoe.
s Morgens binnen, s avonds naar huis.
Maar misschien wilt u weten hoe ik me voel?
Ja, hoe voelt u zich? -Ik ben bang.
Vroeger dacht ik alleen aan doodgaan...
...en nu vraag ik me af ofik blijfleven.
Ik mis de moed om t tegen moederte zeggen.
Het idee een kind te verliezen, het zou te hard zijn voor haar.
Wat lomp van me dat ik dat tegen u zeg. -Het geeft niet, ga verder.
Sorry. -Het geeft helemaal niet.
...heen en terug en dan de laan af...
Hallo?
Goedemorgen, Oscar. Hoe gaat het?
Wat vervelend.
Ik begrijp het, het is erg.
We kunnen het naar morgen opschuiven.
Zelfs s morgens, om acht uur.
Vandaag?
Nee, vandaag kan ik echt niet.
Morgen om acht uur.
Goed... Tot dan.
Ik heb moedervanmorgen gesproken.
Hoe is het met haar? -Ze wilde komen.
Wanneer? -Ik heb haar gezegd niet te komen.
Ze begon te huilen.
Wilje naar huis? -Nee, waarom?
We zeiden dat t ons goed zou doen wat afleiding te nemen.
Wilt u bestellen?
Wat hebt u als voorgerecht?
Soep, linguine met scampi, tagliatelle met champignons.
Wat neemjij? -Voor mij de linguine.
Voor mij ook. -Wachten we voor de rest?
Ik heb in een winkel voor duikartikelen inlichtingen gevraagd.
Misschien was zijn materiaal defect.
Waarom deedje dat?
Misschien raakte de regelaarverstopt en deed hij zijn fles uit.
Het is een minuscuul stukje. Amper drie centimeter.
En daar hangt alles van af. Hij kreeg geen lucht meer.
Alles werkte. Ze hebben t ons uitgelegd.
Maarze vonden zn fles niet.
Het materiaal werkte. Hij ging een grot binnen en verdwaalde.
Bij het zoeken naar een uitweg raakte zijn zuurstofop...
Hij deed zn fles afom vluggerte zijn.
Andrea, alleen in een grot...
Dat geloofik niet. Het is absurd.
En zn handen, zn kapotte nagels? Het is absurd, en toch is het zo.
Wat moetje applaudisseren?
Dat was n fout. Gaje nog fluiten?
Het was geen fout.
Hoe is het met haar?
Goed, denk ik.
Wat gaan ze nu doen? -Wie?
Zetten ze haar uit t kampioenschap?
Ze is al uit de wedstrijd gezet.
Ze zal geschorst worden voor enkele wedstrijden...
Zal ik met haar gaan praten?
Wilje erover praten?
Niks.
Ze wil niet praten.
Wij bepalen de afspraken van het leven niet.
Maar degenen die achterblijven...
...en vooral de ouders, de familie, vragen zich afwaarom.
Er is maar èèn antwoord: God legt de afspraakvast.
Ook al weten wij niet waarom.
We staan alleen met ons geloof...
...tegenoverwat ons onbegrijpelijk lijkt.
Het Evangelie zegt:
Als de meesterwist wanneer de diefkomt, zou hij niet besloten worden.
Zo weten wij evenmin wanneer de Heer ons zal roepen.
Het lichaam van Christus.
Moetje dit kopje zien. Er is n stuk af.
Er is een stukvan dat kopje af.
Deze vaas is gebarsten. We draaien ze om.
Alles is gebarsten ofgebroken in dit huis.
Alles is gekrast, alles is kapot.
Als de meesterwist wanneer de dief komt, zou hij niet bestolen worden.
De dief, de meester... Wat is dat voor stomme zin?
Gewoon een zin. Wat maakt het uit?
Wat is dat voorzin?
Wat betekent het? Wat is het voorzin?
Het doet er niet toe. -Hier, deze asbak. Er is een stuk af.
We verbergen hem, weg.
Mijn lievelingstheepot.
Het was gebroken en we hebben hem gelijmd.
Goed gelijmd, je merkt er niks van.
Je ziet niet dat hij kapot is.
Maar hij is toch kapot.
Na de chemo voel ik me twee dagen rot. Maar ik ben wel sereen.
Uiteindelijk hangt alles ervan af hoe we tegenover de ziekte staan.
We mogen ons niet laten gaan, hè?
Erwordt vaak beweerd dat de psychologische houding...
...van de patiënt fundamenteel is om te genezen.
Volgens u niet? -Nee.
Volgens mij is dat niet zo.
Zware ziekten kunnen genezen...
...als de patiënt passiefis ofzelfs niet wil leven.
Maar als het slecht moet aflopen, loopt het slecht af.
Zelfs als de zieke dapper is en strijdlustig reageert.
Zelfs als hij absoluut wil blijven leven.
Zo denk ik erover.
Ik had t willen inslikken, me excuseren, maar ik kon niet.
Ik denk constant aan die zondag dat ik naar hem toe ging.
Ik kan hem niet blijven zien.
Ikzal hem altijd associëren met de dood van Andrea. Altijd.
Je zou hem moeten zeggen watje doormaakt. Overje moeilijkheden praten.
Met hem praten, ja.
Hem zeggen dat ik alles in de war schop.
Hoe moet het dan met zijn analyse?
Ikvind niet dat ik hem moet zeggen...
...wat ik doormaak. Het zou niet eerlijkzijn.
Ja, maar in dit geval lijkt het me noodzakelijk.
Hoi. -Hoi. Wat doejij hier?
Ik had zin omje te komen oppikken.
Benje niet met de anderen?
Ikwilde eerst tien keer op rij scoren.
Tien keer op rij.
Maar... ik heb mn dag niet.
Stuurt mamaje? -Ofmama me stuurt? Waarom?
Jullie makenje toch geen zorgen over me?
Zodra ik ergens binnenkom, pratenjullie overwat anders.
Alsofer niks aan de hand is. -Waarom zegje dat?
Matteo en ikzijn uit elkaar.
Wat is er gebeurd?
Ik heb het uitgemaakt. Zelfhad hij de moed niet gehad.
Zieje elkaar niet meer?
Nee, alleen op school. Hij heeft me nog èèn keerthuisgebracht.
Maar ikwil niet. Het is gênant. -Hij doet t uit liefde.
Nee, omdat hij zich verplicht voelt.
Het spijt me, maar ik mis hem niet.
Liefste Andrea, mijn briefwordt niet zo mooi als dejouwe.
Ik ben naar de bibliotheek gegaan en heb massas liefdesbrieven gelezen...
...van beroemde mensen om er enkele van overte schrijven.
Maar al die schrijvers houden niet zoveel vanje als ik.
Daarom schrijfik liever met mijn eigen woorden.
Dadelijk roepen ze me aan tafel, maar eerst wil ik deze briefafmaken.
Ik denk steeds weer aan onze dag deze zomer.
Weetje nog, we gingen hem oppikken aan het station.
Hoe komt t dat ik niks merkte? We hadden helemaal niets door.
Moest dat dan? -Misschien was het niet belangrijk.
Hij sprak er nooit over. -Waarover sprak hij ooit?
Hier: We hebben elkaar maar èèn dag gezien...
...maar dat volstond om te weten...
Maar èèn dag.
Ja, ik heb het gelezen, maar... Het is zoals ze overAndrea praat...
Op een gegeven moment zegt ze...
...dat hij verlegen lijkt, maartoch niet verlegen is.
En wanneer hij zwijgt, heerst er geen gêne.
Dat is waar, ja. Staat er een adres op?
Aan de achterzijde.
Ikzal lnlichtingen het nummervragen. -Misschien kunnen we beter schrijven.
Waarom?
Omdat we het haar moeten zeggen.
Ze weet het niet. Ze weet het niet van Andrea.
Het is minder dan een maand geleden.
Het was een zondag...
Beste Arianna...
...het is de vadervan Andrea dieje schrijft...
Ik heb verschrikkelijk...
Beste Arianna...
Papa, stoppen we? -Benje al moe?
Luciano en Fabio verwachten me om te gaan duiken.
Verwachten zeje? -Ja.
Laten we nog wat samen blijven.
Je kunt volgende zondag gaan. Okè?
Okè. -Kom.
Sprintje trekken?
U komt altijd met een excuus. Altijd opnieuw.
Bij u is het nooit mijn schuld.
U rechtvaardigt alles, wat ik ook doe.
Maar er is altijd een prijs te betalen.
Hoe kunje weigeren te betalen?
Laat s zien...
Heel leuk. Het staatje.
Ja, de kleuren zijn leuk. -Het kleurt goed bijje teint.
Was de groene beter?
Het is anders. Ze staanje allebei. Laten we ze allebei nemen.
Wacht, ik probeer die andere nog even.
Het kantoor is vlakbij. Ik neem de auto niet meer.
Watjammer is, want het was het enige moment dat ik naar de radio kon luisteren.
Heeft Giovanni verteld wat er gebeurd is?
Het was bizar, maarwel mooi.
Andrea had een vriendin. We wisten het niet.
Ze schreefhem een brief, en... Ze hadden elkaar op de camping leren kennen.
Enkele weken vóórAndrea...
Zij stond op t punt te vertrekken en hij kwam net aan.
Ze heet Arianna. Arianna is...
Ikwil haar leren kennen.
Ze weet nog alles van die dag.
Hoe Andrea gekleed was, het liedje in het cafè, het ijsje...
Ik beeld me haar in... Misschien doorwat ze schrijft...
Ikwil haar leren kennen.
Waarom probeerdeje me te doen zwijgen? -Welnee, helemaal niet.
Ze voelden zich niet gegeneerd.
Dat weet ikwel. Ik nam gewoonje hand.
Om bijjou te zijn. -Nee, je wou dat ik ophield overAndrea.
Je denkt dat er iets verloren gaat door eroverte praten.
Ikvind t zielig.
Okè.
Ik leerde mn man kennen toen ik 24 was.
Hij was beroepsmilitair.
Na ons huwelijkverhuisden we naar Rome.
We woonden in de kazerne.
Erwas niets in de buurt, alleen de kazerne.
Alleen s zondags gingen we de stad in. Met onze mooie kleren aan.
Soms kwam de vrouwvan een collega van Franco bij me langs.
En telkens vroeg ze wanneerwe kinderen zouden nemen.
Ik ben gek op kinderen. Maarwe konden er geen krijgen.
Sorry.
...en die avond zei Paola...
...datjij de enige bent die...
Ik ga slapen, jij? -Ik kom zo.
Nee, ik heb Arianna nog niet geschreven. -Dat had ik door.
Als ik die zondag was thuisgebleven... -Is dat een vraag?
Als ik niet halsoverkop naar die patiënt was gereden...
Als ikthuis was gebleven. -Hij zou toch gegaan zijn.
Als we waren gaanjoggen...
We hadden n ijsje gegeten, we waren naar de fiilm gegaan...
Hou op. Je kunt de tijd niet terugdraaien.
Dat is nou net wat ikwil. De tijd terugdraaien.
Alles draait omjou, de rest telt niet. Je houdt niet van Andrea.
Je hebt dat meisje niet eens geschreven.
Ik heb t geprobeerd. Maar het lukt niet.
Ik denk dat t misschien... -Het kan me niet schelen watje denkt.
Ikwilje niet meer horen.
Voldoende, dankje.
Dankje.
Hoe is het? -Gaat wel.
Hallo, kan ikArianna spreken, alstublieft?
Arianna?
Ik ben de mama van Andrea... Andrea Sermonti.
Andrea heeft een ongeluk gehad in zee.
Hij is dood.
Arianna... Hij heeft een embolie gekregen.
Ik kanje laterterugbellen alsje wilt.
We zouden heel graag kennismaken.
Ja, ikweet datje naar school moet, maarwij kunnen naarjou toe komen...
Waarom niet?
We kunnen erwat tijd overheen laten gaan.
Beslis niet meteen...
Ik begrijp het.
Ikvind hetjammer, maar alsjij het zo wilt...
Tot kijk, Arianna.
Goedenavond. -Goedenavond.
Vandaag ga ik hierzitten. -Goed.
Hoe is het met u?
En met uwfamilie?
Met mijn familie?
Juist, hoe is het met mijn familie?
U komt hier nu anderhalfjaar.
U hebt me verteld over 200 boeken, over muziek, voetbal, voorstellingen...
Waarom draait u er altijd omheen?
Waarom vermijdt u uw problemen?
Dat is niet wat ik doe. -O nee?
De laatste weken alvast niet.
Ikwou even met u praten omdat ik u wel mag.
Inderdaad, maar het is mijn laatste bezoek.
Uw laatste bezoek...
U denkt toch niet dat u origineel bent?
Er is altijd een fase dat de patiënt zegt: lk kom niet meer, het leidde tot niks.
Nee, mij heeft het wel tot iets geleid.
Maar de ziekte heeft veel veranderd.
Ik moet genezen. Daar moet ik me op concentreren.
Ikwou eerst niet eens komen.
Ikwou u bellen ofschrijven...
Maar ikwou persoonlijk afscheid nemen...
...en u zeggen... bedankt voor alles.
Het beste nog.
Naar sommige patiënten luister ik niet eens meer.
Bij anderen leefik me te sterk in. Alsofik in hun plaats ben.
Op dit moment help ikze zeker niet.
Je bent misschien te vlug weer begonnen.
Nee, dat is het niet. Ik kan gewoon nergens op terugvallen.
Hebje er met iemand over gepraat? -Met Enrico.
En wat zei hij? -Dat ik niet meteen moest beslissen...
Nog moest wachten. -Doe dat dan.
Nee, wachten zou geen zin hebben.
Trouwens, ik heb al beslist.
Ikvoel me opgelucht, al is het niet mooi om te zeggen.
Het is beterzo voor iedereen.
En wij tweeën? Hoe moet t daarmee?
Ikweet het niet. -Is het zo erg?
Laten we er nu niet over praten.
Nee.
Welterusten.
Dat had ik helemaal niet verwacht.
Ikvind het heel erg.
Mag ik u vragen waarom u dit beslist?
Natuurlijk mag u dat vragen. Natuurlijk.
Er is heel wat gebeurd. En dan nog...
...mijn zoon...
Ik kan het niet meer. Het is simpel.
Ik ben niet langertot dit werk in staat.
Als u wilt, kan ik u...
...een andere psycholoog aanraden.
Om het werkvoort te zetten.
Nee, ikwil proberen t zonderte doen.
Wanneer denkt u opnieuwte beginnen?
Ikweet niet ofik nog opnieuw begin.
Ikzal wachten. Het zal mijn volgende datum zijn.
Wat is dat voor onzin? U hebt me in de val gelokt.
Ikvertel u alles, en dan: vaarwel.
Godverdegodver.
Het gaat slecht, verdomme. Steeds slechter.
Klootzak. Je hebt me erin geluisd.
Dat zet ikje betaald.
Het gaat slecht met me, klootzak.
Het gaat slecht. Slecht.
Het spijt me.
Het spijt me echt.
Hallo. Hoe gaat t? -Goed. Met u?
Ikwil n vriend van mijn zoon iets geven.
Herinnert u zich mijn zoon?
Ja, heel goed. Hij kwam hiervaak.
Maar ikwil liever niet afgaan.
U weet beter dan ikwat voor muziek...
...eenjongen van die leeftijd graag hoort.
Even denken... -Ik heb wat rondgekeken...
...maar ik kan geen keuze maken.
Ha, ja... Dit misschien.
Het is niet nieuw, maarwel mooi. Hij zal het zeker mooi vinden.
Zit er n vertaling van de teksten bij? -Nee, bij deze niet.
Mijn zoon lachte me altijd uit.
Hij zei dat ik gehoorproblemen heb omdat ik alleen ltaliaanse liedjes draai.
De cd is voor hem.
Ikwou hem n plaat cadeau doen.
Zal ik m even opzetten?
Goedenavond.
Ik ben Arianna. De vriendin van Andrea.
Bent u zijn vader? -Ja.
Mag ik even binnenkomen? -Natuurlijk.
Ik heb opgebeld, maar er nam niemand op.
Ikwilde uwvrouw even gedag zeggen.
Ze had me gebeld en... -Ikweet t.
Jammer genoeg is Paola er niet.
Hallo. Ik hebje niet eens begroet.
Ze blijft niet lang meerweg.
Nog wat? -Nee, dank u.
Zekerweten? -Ja.
Paola kan er elk moment zijn. Zullen we haar bellen?
Nee, doe geen moeite. -Okè.
Sorry dat ik de kamer van Andrea wilde zien.
Ikvond het belangrijk. -Ikweet t.
Ikwist al min ofmeer hoe hij was.
De kamervan Andrea? -Van de fotos die hij maakte.
Hebje ze bijje? -Ja.
Heeft hij ze gemaakt? -Ja.
Hij wou me zijn kamer laten zien.
Die is wel grappig, hè?
Hallo. Het meisje is hier.
Welk meisje? -Arianna.
De vriendin van Andrea. -Waarvoor?
Ze is op doorreis en woujou even zien.
Ze heeft opje gewacht. -Maar ik...
Ze is hiernaast.
Sorryvan dat telefoontje. Ikwist nergens van.
En toen u het zei van Andrea, had ik...
Zit er maar niet over in.
Ik had meje anders voorgesteld. -Ikweet niet...
Mooier?
Nee, anders. Metje stem aan de telefoon...
Vroegerwas mijn haar langer.
Mama zei dat t me beter stond.
Benje moe? -Nee.
Wilje een douche nemen?
Gaan we uit eten ofblijven we hier?
Ik moet eigenlijkweg.
Je kunt hier slapen als het te laat wordt.
Eigenlijk ben ik met een vriend die beneden wacht.
We liften samen.
Enje ouders?
Mijn vader is ertegen. Mama vroeg elke avond te bellen.
Het is de eerste keer dat ikzo reis. Hij zegt dat we morgen in Frankrijkzijn.
Als Stefano het zegt...
Tot kijk. -Goeie reis.
Tot ziens, dank u wel.
Ikzouje graag weerzien. Om te babbelen.
Ja, ik ook.
Tot kijk.
Tot ziens.
Dat wegrestaurant is groter.
Daarvindje beslist iemand.
Hoe laat is het?
Nog niet zo laat.
Zullen we tot het verkeersknooppunt gaan?
Nee, nee.
Voorjullie is het beter. -Eigenlijkwel.
Dank u wel.
Ja, het is makkelijker. Vooruit.
Maar... -Ja, het was daar.
Maar kijk hoe ze slapen.
We gaan ze nu niet wakker maken. Ze slapen net zo zalig.
We zijn er bijna.
Valjij ook niet in slaap, hoor.
Hou me gezelschap.
Waarzijn we, verdomme?
Waarzitten we nou? -Goedemorgen.
Ik moet vanavond trainen. Zondag mag ikvoor t eerst weer spelen.
Wat valt erte lachen?
Ze is aardig, hè?
Hij ook... ofniet?
Ja, hij ook.
Hij is lief.
Ze zitten op dezelfde school, maar hij is groter.
Ja. Arianna is eerstejaars, hij derdejaars.
Denkje dat ze met elkaarzijn?
Nee, niks zeggen.
Niks zeggen.
Tot ziens. -Tot kijk, dank u wel.
Bedankt voor alles. Ikzal u schrijven als we aankomen.
Goede reis.
Tot kijk, Arianna.